هــــــــــوای ِ مــن ...

                     هــوای ِ قَلَمــــــــی ست

                                    که از داغـــی ِ ایـن همــــــــه دَرد آب شـد

هــــــــــوای ِ مــن ...

                  هــوای ِ واژه هـــــایـی ست

که از سطــر سطــر ِ آسمـــــان دِلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم پـَــر کشیدنـــد

هــــــــــوای ِ مــن ...

هــوای ِ کـــــودک ِ درونـــــــــی ست

                           که هــر روز در جویبــــار ِ خیــــال تـــو آب تَـنـــی می کنــد

هــــــــــوای ِ مــن ...

             هــوای ِ دریــــــــایـی ست

             که هــر شــب مـرا غَـــــ ــرق در رویـــــــــــــاهـا می کنـد

هــــــــــوای ِ مــن ...

                    هــوای ِ بوســــــــه ها

                                              و آغــــــــــــــــوش ها

                 و عشـــــق بـازی هایی ست

                                                          که عطـــر ِشان جـا مــــــــــــانـده اینجــا

در شهــــــــری که تــــو در آن هستی

                               و هرگــــــز نخواهـــی بـود

هــــــــــوای ِ مــن ...

هــوای ِ خاطـــره هـایی ست که به دســت ِ فرامـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوشی نمی روَنـــد