رفتن آدم‌ها

گاهی ممکنه رفتن بعضی از آدم‌ها، برایمان شبیه غول وحشتناک شبهای بچگی‌مان بشود.
بیایم باور کنیم همه رفتن‌ها که بد نیست.
همه رفتن‌ها که فاجعه نیست.
 همه رفتن‌ها تیغ نیست که خش بندازد روی نازیکهای دل ما.
همه رفتن‌ها همیشگی نیست!
بعضی‌ها موقتی می‌روند.
می‌روند تا مدتی خلوت کنند...
 گوشه دنج یک کافه بنشینند، زندگی‌شان را با تمام روابط‌شان بالا و پایین کنند و کلی نقشه بکشند برای روزهای نیامده...
همه رفتن برای همیشه را بلد نیستند... نمی‌روند!خیالت راحت

فقط کمی دو‌ر می‌شوند تا تکلیف‌شان را با خیلی چیزها روشن کنند.
یا مثل جنگجوی زخمی از نبرد با خودشان برمی‌گردند یا مثل یک سردار پیروز
پس بیائیم هر جور که آمدندو برگشتند ،هر جور که بودند

مرهم باشیم! مرهم باشید!

می دونید گاهی فکر میکنم لازم است یک وقت‌هایی آدم‌ها خودشان را از ما دور کنند.

سرماى زمستون

 

سرماى زمستون رو كه

 

با دو تا ژاكت و دستكش شال گردن ميشه تحمل كرد.

 

مهم اينه كه دلت سرد نباشه كه

 

اونو هيچ كاريش نميشه كرد.

 

دلهاتون همیشه گرم باشه انشالله🌺

 

 

یلداست امشب...

 

  دوباره دور هم جمع می شویم و بلندترین شب سال را کنار هم صبح می کنیم...

در این شب های سرد،  دلمان را گرم می کنیم به بودن آدم هایی که دوستشان داریم...

هندوانه می خَریم...  هندوانه ای که مثل آینده در بسته ست و از درونش خبر نداریم...

مثل زندگی که سرخ و شیرینش چقدر خوب است و کال و بی مزه اش چقدر بد...

انار دان می کنیم ولی باید حواسمان باشد لباس هایمان را لک نکند

چون ردش برای همیشه باقی می ماند...

تمیز کردنش فقط کار را خراب تر می کند .لکه ها پخش می شوند،  بیشتر می شوند.

درست مثل خاطرات رنگی زندگی که با یک تصمیم اشتباه

گذشته ی سفیدمان را لکه دار می کند.

آجیل می خوریم. درست مثل زندگی بعضی ها را بیشتر دوست داریم.

 بعضی ها پسته و بادام هستند و بعضی ها نخود و کشمش آن ها را از دیگران جدا می کنیم .

خوش طعم اند مثل روزهای خوب که مزه اش تا ابد زیر زبان آدم می ماند.

اما حواسمان پرت می شود. یک بادام تلخ یک انتخاب اشتباه. روزهای خوب را تمام می کند.

مزه ی دهان آدم را عوض می کند. بعد از آن هیچ پسته و بادامی دهانت را شیرین نمی کند.

حافظ می خوانیم  چشم هایمان را می بندیم نیت می کنیم  و چه ماهرانه حضرت حافظ

حال و روز دلمان را با چند بیت،  با چند کلمه نشان می دهد.

یلدا یعنی همین ،  همین که چند ثانیه بیشتر حواسمان به زندگی باشد.

دل هست دیگر

 

دل ست دیگر گاهی میگیرد و گاهی میتپد به یاد لحظاتی و شاید همان لحظه ست

که یهو متنفر میشوی از بودن

از تمام تنهایی های نا تمام

بودن های نابود.

اون وقتکه شاید  دلت یک پنجره بخواهد و بارانی نم نم و اگر تند باشد که چه بهتر

بروی زیر آن و اشک بریزی و شاید آسمان هم نفهمد باران چشم هایت بیشتر از باران اوست

میگذری از کوچه باغ های خاطرات دور در پس درخت هایی که با وجود پروراندی

و حالا فصل برگ ریزان دلی ست بی تاب  و چه سخت است که دلت هوای کسی را میکند

که نه میدانی کیست و نه شاید وجود داشته باشد .

همان لحظه ست که دلت هوای دو دست را میکند.

دست هایی به بزرگی آسمان دلت که هیچ چیز نگیردش از تو

سخت است کنار هم گذاشتن واژه ها لحظات بی تابی

وقت هایی که دل میخواهد پرواز کند به یاد تمام زیبایی گذشته و عقل

با سختی تمام بال های دل را میبندد تا دوباره شاهد شکستش نباشد

عجیب است که هنوز هم عقل و دل در جدال بی پایان به سر میبرند

 

آهسته بیا

چیزی هم ننویس

نظر هم نگذار

همان که بخوانی بس است

خوشبختی گاهی

 

 

 

 می دونی خوشبختی گاهی

آنقدر دم دستمان است که نمیبینیم

 حسش نمیکنیم

چایی که مادر برایمان میریخت و میخوردیم ، خوشبختی بود

دستهای بزرگ و زبر بابا را گرفتن

خوشبختی بود

خنده های کودکیهامان

شیطنت ها

آهنگ های نوجووانیمان

خوشبختی بود

اما  ندیدیم و آرام از کنارشان گذشتیم

چای را به غر غر خوردیم که کمرنگ یا پر رنگ است، سرد یا داغ است

زور زدیم تا دستمان را از دست بابا جدا کنیم و آسوده بدویم

گفتند ساکت، مردم خوابیده اند و ما غر غر کردیم و توپمان را محکمتر به دیوار کوبیدیم

 

خوشبختی را ندیدیم یا، نخواستیم ببینیم شاید، اما، حالا

رفیق جانم، هر‌کجا که هستی، هر چند ساله که هستی

با تمام گرفتاریهای تمام نشدنی که همه مان داریم

فردا و این لحظه را قدر بدان

خوشبختی های کوچکت را بشناس و بفهم و باور کن

برای بوییدن دامان مادرت که هنوز داریش

 

برای بوسیدن دست پدرت که هنوز نمیلرزد، هنوز هست

بهانه کن برای به آغوش کشیدن یک دوست، برای تقدیم یک شاخه گل به همسرت

رفیق جانم، خوشبختی ها مانا نیستند،

اما، میشود تا هستند زندگیشان کرد، نفسشان کشید...

 

 

 

مشکل امروزت

 

 

عروسکی که در پنج سالگی خراب شد و کلی غصه اش را خوردیم،

در ده سالگی دیگر اصلا مهم نیست..

نمره امتحانی که در دبیرستان کم شدیم و آنقدر به خاطرش اشک ریختیم

و روزگارمان را تلخ کرد در دوران دانشگاه هیچ اهمیتی ندارد و کلا فراموش شده است...

آدمی که در اولین سال دانشگاه آنقدر به خاطرش غصه خوردیم و اشک ریختیم و بعد فهمیدیم

ارزشش را نداشته و دنیایمان ویران شد،

در سی سالگی تبدیل به غباری از یک خاطره دور دور دور شده که حتی ناراحتمان هم

نمیکند....

و چکی که برای پاس کردنش در سی سالگی آنقدر استرس و بی خوابی کشیدیم،

در چهل سالگی یک کاغذ پاره بی ارزش و فراموش شده است...

پس یقین داشته باش که مشکل امروزت، اینقدرها هم که فکر میکنی بزرگ نیست...

این یکی هم حل می شود...

میگذرد و تمام میشود...

غصه خوردن برای این یکی هم همان قدر احمقانه است که درسی سالگی برای خراب شدن

عروسک پنج سالگی ات غصه بخوری!!!!!

 همه مشکلات، همان عروسک پنج سالگی است...

شک نکن

امید

 

وقتی همه چیز روبراه است

که امیدواری معنا ندارد

امید زمانی ارزشمند است

که همه چیز در بدترین شرایط است

پس هیچ وقت نا امید نشو

بویژه در اوج تاریکی و تنهایی و تلخی ...

زندگی

 

در زندگی از چیزهای زیادی می ترسیدم و نگران بودم, تا اینکه آنهارا تجربه کردم و حالا

ترسی از آنها ندارم.

از تنهایی می ترسیدم، یاد گرفتم خود را دوست بدارم.

از شکست می ترسیدم، یاد گرفتم تلاش نکردن یعنی شکست.

از نفرت می ترسیدم، یاد گرفتم به هر حال هر کسی نظری دارد.

از درد می ترسیدم، یاد گرفتم درد کشیدن برای رشد روح لازم است.

از سرنوشت می ترسیدم، یاد گرفتم من توان تغییر آن را دارم.

از گذشته می ترسیدم، فهمیدم گذشته توان آسیب رساندن به من را ندارد.

و در آخر از تغییر می ترسیدم، تا اینکه یاد گرفتم حتی زیباترین پروانه ها هم قبل از پرواز کرم بودند

و تغییر آنها را زیبا کرد.

یادت باشه

 

 یادت باشه در هر شرایطی که باشی

مردم برای تو حرف درمیارن

اگه قرار باشه حرف مردم روی تو تاثیر بذاره

شک‌ نکن نمیتونی زندگی کنی        

چرا فکر میکنی باید همه رو راضی نگه داری!

تو‌ خودت باش!

هر کس خوشش نیومد که نیومد

اصلا مهم نیست

اگه خودت رو بازیچه

دست حرف مردم بدهی!

این میشود                                  

نقطه ضعف تو

میشود چکشی که با آن به سرت بکوبند

و تو را اذیت کنند

چون دیگر نقطه ضعف تو را پیداکرده اند.

آخرش فکر میکنی چی میشه

یک‌ من ناراحت بوجود میاد

که هم خودت و هم خانواده ات رو نابود میکنی

گاهی باید خودت رو به بیخیالی بزنی!

همین و بس

بزرگترین اشتباه

 

 

بزرگترین اشتباهی که می توانیم انجام دهیم این است

 

که به آدمها طولانی تر از آنچه که لیاقتش را دارند اجازه دهیم در زندگیمان بمانند!

سکوت

 

سکوت , چیزی است که از قلبت می‌آید نه از بیرون

سکوت , معنایش این نیست که حرف نزنی و کاری نکنی

معنایش این است که در درون پریشان نباشی

اگر که واقعاً ساکت باشی , آنوقت اصلاً

مهم نیست که خود را در چه شرایطی پیدا کنی

می‌توانی از سکوت لذت ببری

چراغهای زندگی ما

 

 

 

بزرگ شدیم و فهمیدیم که دوا , آب میوه نبود

 

بزرگ شدیم و فهمیدیم بابابزرگ دیگر هیچگاه باز نخواهد گشت، آنطور که مادر گفته بود!

بزرگ شدیم و فهمیدیم که چیزهای ترسناک تر از تاریکی هم هست !

بزرگ شدیم و یافتیم که مشکلاتمون دیگر در حد یک شکلات، یک لباس یا کیف نیست...

بزرگ تر که شدیم , فهمیدیم که این تنها ما نبودیم که بزرگ شدیم بلکه والدین ما هم همراه با ما

بزرگ شده اند و چیزی نمانده که بروند ! شاید هم رفته باشند ...!!

خیلی بزرگ شدیم تا فهمیدیم که دلیل چین و چروک صورت مادر و پدر نگرانی از آینده ما بود .

خیلی بزرگ شدیم تا فهمیدیم سخت گیری مادر عشق بود

غضبش عشق بودو تنبیه اش عشق

و خیلی بزرگتر شدیم تا فهمیدیم زیباتر از لبخند پدرومادر , انحنای قامت آنهاست

 

پدر سخت ترین معادلات ست!

 

راز جاذبه، مادر است!

 

اولین چراغهای زندگی ما، پدرو مادر هستند...

 

 

خواسته ها

 

 

خواسته ات را از خدا طوری بخواه

 

که اطمینان داشته باشی آن را می گیری و گرفته ای .

انسانهای ناپخته

انسانهای ناپخته
همیشه میخواهند
که در مشاجرات پیروز شوند...
حتی اگر به قیمت
از دست دادن "رابطه" باشد...

اما انسانهای عاقل
درک میکنند که گاهی
بهتر است در مشاجره ای ببازند،
تا در رابطه ای که
برایشان با ارزش تر است
"پیروز" شوند...


 هیچگاه فراموش نکنیم که هیچکس بر دیگری برتری ندارد ؛
مگر به " فهم و شعور " ؛
مگر به " درک و ادب " ؛
آدمی فقط در یک صورت حق دارد به دیگران از بالا نگاه کند و آن هنگامی است که بخواهد دست کسی را که بر زمین افتاده را بگیرد و او را بلند کند !
واین قدرت تو نیست ؛
این " انسانیت " است..

آنجایی که باد نمی وزد

 

آنجایی که باد نمی وزد

آدمها دو دسته میشوند :

آنهایی که بادبادکشان را جمع میکنند

.
و آنهایی که میدوند

كه بادبادكشان بالا بماند.

 

یک درس زندگی

هر اتفاقی که می‌افتد، یک درس زندگی است.
هر آدمی که با او برخورد می‌کنید،
هر چیزی که می‌بینید،
همه، بخشی از تجربیات آموزنده شما از زندگی هستند.

یادتان نرود که درس بگیرید،مخصوصاً وقتی اوضاع آنطور که شما می‌خواهید پیش نمی‌رود.

اگر کاری که می‌خواستید را پیدا نکرده‌اید،
یا رابطه‌تان آنطور که می‌خواهید نیست،
فقط به این معنی است که چیزی بهتر از آن،
 بیرون منتظر شماست.

و درسی که گرفته‌اید اولین قدم برای پیش رفتنتان است

اشتباهات ما

💢اشتباه رو به عنوان گناه نبینیم ، شاید بزرگ ترین موضوع در حرمت نفس  و عامل مهمی در موفقیت این است که اشتباه رو به عنوان عملی که نتیجه ی مطلوب رو بعداً به ما خواهد داد ، بهش نگاه کنیم،

💢 باید بدانیم که تقریبا به میزانی که ما آدم مهمتر یا بزرگتری هستیم ، به میزانی که تصمیم ما یا کار ما بزرگتر و مهم ترِ ، همیشه اشتباهات ما هم بزرگتر خواهد بود ، همیشه!

💢بنابراین ملاک ارزیابی انسان ها هرگز نمی تونه اشتباهتشون یا اشتباهاتِ بزرگشون باشه،
💢  در خصوص شکست هم دقیقاً مسئله این است که « شکست از آن کسانی است که می خواهند از آنچه که هستند بهتر و برتر بروند و شکست اجتناب ناپذیر است!

اگه تو بودي .....

اما

تـــــــو

 

بهترین اتفاق زندگـ ﮯ منـــ ﮯ 

 

حـــتــــ ﮯ

 

اگر هیچ وقتــــ نخواهـ ﮯ برگرد ﮯ

آرزوی محال

 

خدایا

من میدانم

تو هـــــم میدانــی

کـه شدنـی نیست

حتـی اگر معجزه کنـــی

باز هم

اون یک آرزوی محال است

ادامه نوشته

تنها مخاطب خاص من

 

مینویسم سرشار از عشق

برای تویی که تا ابد

تنها مخاطب خاص

دل نوشته های منی

برای تو که بخوانی

و

بدانی دوست داشتنت در من

بی انتهاست

ادامه نوشته

اوج بدبختی

یه جایی هست تو زندگی که دلت گرفته

 

ولی ...

 

مجبوری بخندی و شاد باشی

 

بهش میگن اوج بدبختی

باران اشك ....

 

نميدانم براي نبودنت چه واژه اي را بنويسم

آسمان هوای دلم هنوز باران اشك ميبارد نبودنت را بر قلبم هر لحظه احساس می کنم

حتما می دانی  که فراموشت نميكنم  لحظه هایم را با یاد تو میگذرانم

تا تسكين دل دردمندم باشد. آه چقدر ساكتي ميان اين هياهو

مني را ترك گفتي كه  امید را در تو دیده بودم آه چقدر تقدير را اينگونه تلخ مينويسند!

هنوز اشكهايم را قاصدك پريشاني پاك ميكند

هنوز سوختن هايم را پروانه سوخته بال تحمل ميكند

هنوز خاموشي هايم را چراغ كور سوي غصه روشن نگه ميدارد

كاش لبخندت رانثار اين شب زده ميكردي

 

دوستت دارم

دوستت دارم

ای عاشقانه ترین لحظه های زندگی ام  و تو را میخواهم

تو را که آنقدر دور شده ای از من  که  من  دیگر قادر به دیدنت نیستم

 و حال این قلب من است که می دانم حسرت نداشتن تو را

تا ابد و برای همیشه باید داشته باشد

ادامه نوشته

گرمای عشقی در قلبم

نمیبینم زیبایی های دنیا را آنگاه که تویی تمام زیبایی های دنیایم

نمی خوام بشنوم صدایی را آنگاه که صدای مهربانت در گوشم زمزمه میشود

و مرا عجیب  آرام میکند می دونی آن عشقی که همه میگویند تو نیستی و نخواهی بود

چرا که تو معنایی بالاتر از عشق داری و برای من تنها یک عشقی

ادامه نوشته

بی خبر رفتن

 هنوزم دوست داشتنت بزرگترین نعمت دنیاست

مرا شاد میکند و لبخند را به دنیایم هدیه میکند


حتی تو این شبها گاهی با یاد توپرواز میکنم

من این دوست داشتن را بیشتر از هر چیز در این دنیا دوست دارم …

هنوزم به دوست داشتَنت مشغولم …

همانند سربازی که روزهاست ؛ در مقری متروکه

بی خبر از اتمام جنگ

نگهبانی می دهد…!

این پست رو سكوت مي كنم و ديگر هيچ....

می دونی عشق من

من ؟ من ياد گرفتم چه جوري شبها از روياهام  مثل تو يه خدا بسازم

و دعاش كنم كه عظمتتو جلالش چقدر بی همتاست که الان توئی رو در کنارش داره

امشبم گذشتو كسي ما رو نكشت تا با ما هم باشیم !!

.
.
.

آري ...  گلم ... دلم ... حرمت نگه میدارم 

كه اين اشكها خون بهاي عمر رفته تو هست سر گذشت توئی كه هيچ كسی رو نداشتی

و هميشه یه عالمه دل نگرانی یه عالمه تنهائی و بي مجال انديشه به بغض هاي خود

زندگی رو ادامه میدادی تا......؟

و حالا به كدام مرام رفتی ؟ 

آري گلم  دلم  عشقم ....

امشب ببین مرا و به آفتاب فردائی بيانديش كه براي ما طلوع  خواهد کرد

یادت شاد 

خسته ترین شاعر دنیا

وقتی که دلم خسته ترین شاعر دنیاست

یعنی که در این شهر دلی هست که  همیشه تنهاست

دلتنگ تو ام عشقم و شادم از این گنج خداداد

دلتنگ شدن حاصل دلبستگی ماست

تنهایم و از هیچ کسی شکوه ندارم

با یاد تو ای خوبم همین خاطره برام زیباست

من بی تو جهانی شدم از عاطفه متروک

تو رود شدی سمت جهانی که چو دریاست

آری تو بزرگی تو پرستوی رهایی

من خسته ترین کلمه که در باور دنیاست

فرسنگ ها فاصله!!!!!!!

وقتی چشمانم را روی هم می گذارم…

خواب مرا نمی برد…

تو را برایم می آورد!!!

از میان فرسنگ ها …

فاصـــــــــــــــــــــــــــــــــــله!!!!!

وقتی چشمانم را روی هم می گذارم...

خواب مرا نمی برد....

دلتنگی و دوست داشتن تورو را برایم می اورد!!!

از میان ان همه فرسنگ ها...

فاصلـــــــــــــــــــــــــــــــــه!!!!!

حرف هایی هست

حرف هایی هست برای گفتن که اگر گوشی نباشه  نمیگوییم

و حرف هایی هست برای نگفتن که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورند

و سرمایه ی ماورایی هرکس حرف هاییست که برای نگفتن از خودش دارد

حرفهایی که پاره های بودن آدمی اند و بیان نمیشوند مگر انکه مخاطب خویش را بیابند.